23 de julio de 2026

SIN HORARIOS NI ACTUALIZACIONES

En cualquier lugar.
En cualquier tiempo.
Escribir agua.
Escribir fuego.
Escribir pena.
Escribir consuelo.
Sin horarios 
ni actualizaciones.
Sin visitas
ni cumplimientos.
Aquí mismo.
Ahora mismo.
En un banco
del sombreado paseo.
Blogger ya murió.
Me da igual.
Cubriré con versos su esqueleto.

26 comentarios:

  1. Un pomo de versos, no está mal... o ¿era la mortaja?

    ResponderEliminar
  2. Qué beneficio reporta Blogger a Google???

    O más bien le representa un gasto su mantenimiento???

    Quizás esa sea la clave, de versos no vive Google ni de cromos de colores.

    Había pensado en alternativas, no sé cuánta vida le queda pero finalmente ahí estaré hasta su asistir a su último aliento, llámame outsider.

    Un saludo.

    ResponderEliminar
  3. Esperemos lo solucionen, somos much@s...
    Besos.

    ResponderEliminar
  4. La aguja que marca el norte de blogger debe volver a ser imantada.

    Un beso

    ResponderEliminar
  5. Esperamos que no muera pronto y que nos dé tiempo para envejecer un poco más en este mundo bloguero donde las letras se unen y nos muestran historias y amistades.

    ResponderEliminar
  6. Aunque no nos haga caso, aquí estamos. A seguir. Besos

    ResponderEliminar
  7. Se acabó. Te tocará a ti apagar las luces.
    Besitos :'(

    ResponderEliminar
  8. ...y dicen quienes le conocieron... Un abrazo, Toro.

    ResponderEliminar
  9. Va quemando sus alientos en suspiros cada vez más apagados.

    Saludos.

    ResponderEliminar
  10. Ni de relatos tampoco vive. También estoy teniendo problemas en el blog.
    Besicos muchos

    ResponderEliminar
  11. Escribir fuego. Eso es lo que tú haces
    Besitosssss

    ResponderEliminar
  12. Yo no quiero perder la esperanza.

    ResponderEliminar
  13. Siempre quedará París.

    Besos para el chico más guapo de Cataluña!

    ResponderEliminar
  14. Espero que não morra de vez: seria uma lástima. Me agrada muiti mais do que o Facebook.

    Besos.

    ResponderEliminar
  15. Blogger agoniza entre tus versos y nuestra paciencia.
    Besos.

    ResponderEliminar
  16. Hola, Xavi
    Yo veo tus entradas sin problemas.
    Espero que pueda seguir leyéndote por mucho tiempo, sea aquí o en otro lugar.
    Besos

    ResponderEliminar
  17. Nos tocaria irnos a wordpress????, siendo asi, voy a comenzar a escribir en un cuaderno de papel, le tomo foto al cuento y lo publico en el tik-tok.....

    ResponderEliminar
  18. La darrera que m'ha fet: diu que he publicat a les cinc del matí, quan ho vaig fer a les 20:00h d'ahir. No sé qui va publicar a les cinc, perquè jo dormia, o més ben dit, m'estava barallant amb la calor.
    No sé què em fa més angunia, la calor o Blogger...
    Petonets, Xavi.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. També em canvia l'hora de publicació... no tenen vergonya.
      Blogger fa el que li rota.
      Què serà el següent... canviar el text?

      Petons, Paula.

      Eliminar
  19. Anda ya! Y no hablar de muertes, ni de entierros. Blogger tiene sus achaques como nosotros, pero ahí está.

    ResponderEliminar
  20. Hazlo y andaré leyendo los bancos
    Abrazos

    ResponderEliminar
  21. Veo que es un desastre.
    Pero, aunque no es consuelo ni justificación, quien quiere leer sigue viniendo.
    Desde luego es una vergüenza que funcione mal.

    ResponderEliminar
  22. ¿Qué otra cosa estás haciendo desde hace años?

    Abrazo grande, Poeta Salvaje Querido

    ResponderEliminar